Mongolië...Eindeloos!

Algemene introductie

E-mail Print

Tot 1990 was Mongolië een communistische eenpartijstaat en heette het land Volksrepubliek Mongolië. De regering was gemodelleerd volgens het Sovjetsysteem. De communistische partij MPRP was de enige legale partij. Na een periode van instabiliteit gedurende de eerste twintig jaar onder communistische leiding bestond er tot december 1989 geen openlijke vorm van onvrede.

Collectivisatie van de landbouw en de uitbreiding van vaste woongelegenheden ondervonden geen waarneembare oppositie. In 1990 werden democratische hervormingen doorgevoerd, inclusief een nieuwe grondwet.

Landnaam (verkort):
Mongolië
Staatsnaam (officieel):
Republiek Mongolië (Mongol Uls)
Ligging:
Noordoostelijk Centraal-Azië
Geografische benaming:
Buiten-Mongolië (Ar Mongol)
Grenst aan:
Rusland (Siberië; in het noorden), China (Binnen-Mongolië; in het westen, oosten en zuiden)
Oppervlakte:
1.546.116 km2 (ca. 38 x Nederland, 19e op de wereldranglijst)
Hoogste punt:
Khüiten (4.374 m): Altaigebergte in het westen
Laagste punt:
560 m (naamloze locatie in het oosten)
Gemiddelde hoogte:
1.580 m.
Aantal inwoners:
2.736.800 (2009)
Bevolkingsdichtheid:
1,75 inwoners per km2
Bevolkingssamenstelling:
Khalkha-Mongolen (82%); minderheden van Buriat-Mongolen en andere Mongoolse volken, Kazakken, Chinezen, Tuvanen e.a.
Status:
Parlementaire Republiek (sinds 1992)
Volkslied:
Bügd Nairamdakh Mongol
Staatsvorming in:
1206 (samenvoeging diverse Mongoolse stamgebieden door Temujin (Chinggis Khaan)
Onafhankelijk sinds:
1911 (lamaïstische theocratie; volksrepubliek per 24-11-1924, republiek per 12-02-1992)
Lid van:
Verenigde Naties UN (1961), Wereldhandelsorganisatie WTO (1997), Internationaal Strafhof ICC e.a.
Hoofdstad:
Ulaanbaatar (‘Rode Held’), ca. 1.067.000 inwoners
Munteenheid:
Tögrög (MNT)
Vlag:
3 gelijke verticale banen rood-lichtblauw-rood, in de linkerbaan in geel het nationale symbool soyombo (‘vrede en onafhankelijkheid’)
Talen:
Khalkha-Mongools (standaardtaal), diverse andere Mongoolse talen, Kazaks en Chinees.
Godsdienst:
Tibetaans boeddhisme (50%); christenen en sjamanisten(6%), moslims (4%, voornamelijk Kazakken; 40% is geen lid van een godsdienstige gemeenschap.
UTC:
+7 en +8
Nationale feestdag:
11 juli
Web| Code| Tel:
.mn | MNG | 976

 

De heilige Ovoo

E-mail Print
Een Ovoo is een soort berg bestaande uit een verzameling van offergiften. Er liggen stenen op, stokken, dierenbotten, wodkaflessen, hout, auto-onderdelen en heel veel blauwgekleurde linten (khadags). Een Ovoo is een offerplaats voor het sjamanistische geloof.
OvooDe Ovoo’s zijn vooral te vinden op heuvels en op bergen. Wanneer men een Ovoo tegenkomt onderweg, is het de gewoonte om er drie keer met de klok mee om heen te lopen. Er moeten dan bijvoorbeeld steentjes of keitjes op de hoop gegooid worden en daarna mag men een wens doen. Niet iedereen heeft tijd om te stoppen voor een Ovoo; er wordt dan ook wel eens drie keer getoeterd bij het langsrijden.
Ovoo’s worden voor de Mongolen als zeer heilig gezien en er zijn een aantal regels die gelden in de buurt van een Ovoo. Zo mag er niet gejaagd worden in de nabijheid en ook niet gegraven worden. Er wordt gelooft dat de mensen die geen respect tonen voor de Ovoo ziek zullen worden of zelfs kunnen overlijden.
 

Shagai

E-mail Print
Mongoolse mensen spelen ShagaiIn Mongolië kunt u een spel spelen dat nergens anders ter wereld beoefend wordt, namelijk shagai. Dit wordt gespeeld met de botjes van de enkels van een schaap. Er zijn verschillende varianten mogelijk. De botjes hebben vier zijde en iedere zijde staat voor een dier, namelijk schaap, geit, kameel en paard. Een voorbeeld is “Shagai Nyaslakh”.
Men gooit een dertigtal botjes in de lucht en vallen op de grond. Als er een botje rechtop komt te staan, heet dit een koe en dient er opnieuw gegooid te worden. De botjes vallen allemaal op een zijde. Als ze dezelfde afbeelding uitbeelden, mag men proberen om ze tegen elkaar te schieten. Wanneer dit lukt, pakt men 1 van de twee botjes. Lukt dit niet, mag de volgende de botjes gooien en proberen te schieten 
Een andere variant heet “Mori Uraldakh”. De letterlijke vertaling is horse racing oftewel paardenrace. Bij dit spel legt men de botjes op de zijde van het “paard”. Hier wordt een hele route van aangelegd die ook nog eens van richting veranderd. Het heeft de functie van een parcours. Ieder kiest een shagai die fungeert als “paard” oftewel pion. Alle “paarden”staan aan de start. Met een viertal botjes gaat men dobbelen. Het aantal botjes dat op de zijde paard valt, is het aantal stappen dat men vooruit mag zetten.
 

Traditionele Gertenten

E-mail Print
Traditionele Gertent in MongoliëDe Mongoolse nomaden wonen het hele jaar door in gers, ook wel yurts genoemd. De ger is een grote witte ronde vilten tent. De gers zijn vooral te vinden op de uitgestrekte steppen van Mongolië, maar ze zijn ook te vinden in de buitenwijken van Ulaanbaatar.
De binnenwand van de ger bestaat uit een houten hekwerk dat in felle kleuren is beschilderd. Midden in de tent staat een grote rechtopstaande paal die het dak van de ger ondersteund. De meubels in de ger zijn ook in zeer felle kleuren beschilderd, zoals de bedden, kastjes en tafeltjes. 
De ger heeft weinig faciliteiten. De wc en de douche (als die al aanwezig is) bevinden zicht buiten de tent. De douche wordt door meerdere families gebruikt. In de zomer wijken de families eerder uit naar nabij gelegen rivieren en stromingen als wasgelegenheid.
De gers zijn altijd met de opening naar het zuiden gericht, dit omdat het de heilige windstreek is voor de Mongoliërs. 
Een aantal gebruiken in en bij de gertent is ook te vinden bij de ‘Do’s and don’ts’ in het menu ‘algemene informatie’. Het is gebruikelijk voor vrouwen om de ger te betreden via de rechterkant, en voor de mannen aan de linkerkant. In het mannengedeelte wordt de melkvoorraad opgeslagen, in het vrouwengedeelte zijn de waterkannen en kookgerei te vinden. Iedere ger heeft een speciale plek voor gasten en een plek voor ouderen, in het achterste gedeelte van de ger.
De gertenten zijn zo gebouwd, dat ze binnen een korte tijd op te bouwen zijn en weer af te breken zijn. Dit komt omdat de nomadenfamilies wel zeven keer in een jaar verkassen naar andere vruchtbare gebieden om het vee te kunnen laten grazen.
 

Traditionele kleding

E-mail Print
Mannen in traditionele Mongoolse kledingDe Mongoolse nationale kleding geeft het bijzondere traditionele leven weer in Mongolië. De Mongoolse outfit is het meest geschikt en speciaal gemaakt op de wisselde weersomstandigheden, vooral voor de grote verschillen in temperatuur.
Poppen in traditionele Mongoolse kledingAfhankelijk van het seizoen, draagt men verschillende delen van de outfit. In de winter dragen de Mongolen delen van zeer warme schapenhuiden, in de lente en in de herfst dragen ze de donzen delen en in de zomer dragen ze de luchtige delen. Mongoolse kleding is gemaakt van textiel, leer van schapenhuiden en vilt. De kleur is erg belangrijk bij de traditionele kleding. Ouderen dragen vaak donkere kleuren, terwijl jongeren felle kleuren dragen die deels gedecoreerd zijn. Jurken van de Khakh, Buryat, Bayad, Dorvud, Kazakh en Uriankhai en andere etnische groepen verschillen in kleur, model en decoraties. Vrouwen en meisjes hebben als verschil dat de vrouwen meer decoraties mogen gebruiken op hun kleding dan de meisjes.
 
Pagina 1 van 14