U bent hier:

Algemeen overzicht

Tot 1990 was Mongolië een communistische eenpartijstaat en heette het land Volksrepubliek Mongolië. De regering was gemodelleerd volgens het Sovjetsysteem. De communistische partij MPRP was de enige legale partij. Na een periode van instabiliteit gedurende de eerste twintig jaar onder communistische leiding bestond er tot december 1989 geen openlijke vorm van onvrede.

Collectivisatie van de landbouw en de uitbreiding van vaste woongelegenheden ondervonden geen waarneembare oppositie. In 1990 werden democratische hervormingen doorgevoerd, inclusief een nieuwe grondwet.

Officiële landstaal: Mongools        Landschap                       
Hoofdstad: Ulaan Baatar
Regeringsvorm: Republiek
Religie: Boeddhisme 90%, Sjamanisme, I
slam
Oppervlakte: 1.564.116 km2
Inwoners: 2.373.493 (2000), 2.996.081 (2008)
Volkslied: Bugd Nairamdakh Mongol
Munteenheid: Tugrik (MNT)
UTC: +7 en +8
Nationale feestdag: 11 juli
Web| Code| Tel: .mn| MNG| 976



De heilige Ovoo

E-mail Print
Een ovoo is een soort berg bestaande uit een verzameling van offergiften. Er liggen stenen op, stokken, dierenbotten, wodkaflessen, hout, auto-onderdelen en heel veel blauwgekleurde linten (khadags). Een ovoo is een offerplaats voor het sjamanistische geloof.
OvooDe ovoo’s zijn vooral te vinden op heuvels en op bergen. Wanneer men een ovoo tegenkomt onderweg, is het de gewoonte om er drie keer met de klok mee om heen te lopen. Er moeten dan bijvoorbeeld steentjes of keitjes op de hoop gegooid worden en daarna mag men een wens doen. Niet iedereen heeft tijd om te stoppen voor een ovoo; er wordt dan ook wel eens drie keer getoeterd bij het langsrijden.
Ovoo’s worden voor de Mongolen als zeer heilig gezien en er zijn een aantal regels die gelden in de buurt van een ovoo. Zo mag er niet gejaagd worden in de nabijheid en ook niet gegraven worden. Er wordt gelooft dat de mensen die geen respect tonen voor de ovoo ziek zullen worden of zelfs kunnen overlijden.

 

Shagai

E-mail Print
Mongoolse mensen spelen ShagaiIn Mongolië kunt u een spel spelen dat nergens anders ter wereld beoefend wordt, namelijk shagai. Dit wordt gespeeld met de botjes van de enkels van een schaap. Er zijn verschillende varianten mogelijk. De botjes hebben vier zijde en iedere zijde staat voor een dier, namelijk schaap, geit, kameel en paard. Een voorbeeld is “Shagai Nyaslakh”.
Men gooit een dertigtal botjes in de lucht en vallen op de grond. Als er een botje rechtop komt te staan, heet dit een koe en dient er opnieuw gegooid te worden. De botjes vallen allemaal op een zijde. Als ze dezelfde afbeelding uitbeelden, mag men proberen om ze tegen elkaar te schieten. Wanneer dit lukt, pakt men 1 van de twee botjes. Lukt dit niet, mag de volgende de botjes gooien en proberen te schieten 
Een andere variant heet “Mori Uraldakh”. De letterlijke vertaling is horse racing oftewel paardenrace. Bij dit spel legt men de botjes op de zijde van het “paard”. Hier wordt een hele route van aangelegd die ook nog eens van richting veranderd. Het heeft de functie van een parcours. Ieder kiest een shagai die fungeert als “paard” oftewel pion. Alle “paarden”staan aan de start. Met een viertal botjes gaat men dobbelen. Het aantal botjes dat op de zijde paard valt, is het aantal stappen dat men vooruit mag zetten. 

 

Traditionele Gertenten

E-mail Print
Traditionele Gertent in MongoliëDe Mongoolse nomaden wonen het hele jaar door in gers, ook wel yurts genoemd. De ger is een grote witte ronde vilten tent. De gers zijn vooral te vinden op de uitgestrekte steppen van Mongolië, maar ze zijn ook te vinden in de buitenwijken van Ulaanbaatar.
De binnenwand van de ger bestaat uit een houten hekwerk dat in felle kleuren is beschilderd. Midden in de tent staat een grote rechtopstaande paal die het dak van de ger ondersteund. De meubels in de ger zijn ook in zeer felle kleuren beschilderd, zoals de bedden, kastjes en tafeltjes. 
De ger heeft weinig faciliteiten. De wc en de douche (als die al aanwezig is) bevinden zicht buiten de tent. De douche wordt door meerdere families gebruikt. In de zomer wijken de families eerder uit naar nabij gelegen rivieren en stromingen als wasgelegenheid.
De gers zijn altijd met de opening naar het zuiden gericht, dit omdat het de heilige windstreek is voor de Mongoliërs. 
Een aantal gebruiken in en bij de gertent is ook te vinden bij de ‘Do’s and don’ts’ in het menu ‘algemene informatie’. Het is gebruikelijk voor vrouwen om de ger te betreden via de rechterkant, en voor de mannen aan de linkerkant. In het mannengedeelte wordt de melkvoorraad opgeslagen, in het vrouwengedeelte zijn de waterkannen en kookgerei te vinden. Iedere ger heeft een speciale plek voor gasten en een plek voor ouderen, in het achterste gedeelte van de ger.
De gertenten zijn zo gebouwd, dat ze binnen een korte tijd op te bouwen zijn en weer af te breken zijn. Dit komt omdat de nomadenfamilies wel zeven keer in een jaar verkassen naar andere vruchtbare gebieden om het vee te kunnen laten grazen.

 

Traditionele kleding

E-mail Print
Mannen in traditionele Mongoolse kledingDe Mongoolse nationale kleding geeft het bijzondere traditionele leven weer in Mongolië. De Mongoolse outfit is het meest geschikt en speciaal gemaakt op de wisselde weersomstandigheden, vooral voor de grote verschillen in temperatuur.
Poppen in traditionele Mongoolse kledingAfhankelijk van het seizoen, draagt men verschillende delen van de outfit. In de winter dragen de Mongolen delen van zeer warme schapenhuiden, in de lente en in de herfst dragen ze de donzen delen en in de zomer dragen ze de luchtige delen. Mongoolse kleding is gemaakt van textiel, leer van schapenhuiden en vilt. De kleur is erg belangrijk bij de traditionele kleding. Ouderen dragen vaak donkere kleuren, terwijl jongeren felle kleuren dragen die deels gedecoreerd zijn. Jurken van de Khakh, Buryat, Bayad, Dorvud, Kazakh en Uriankhai en andere etnische groepen verschillen in kleur, model en decoraties. Vrouwen en meisjes hebben als verschil dat de vrouwen meer decoraties mogen gebruiken op hun kleding dan de meisjes. 

 

Archeologische vondsten

E-mail Print
Bodemschatten
In Mongolië zijn diverse opgravingen geweest met een positief resultaat. Hieronder vindt u een aantal artikelen die iets te maken hebben met opgravingen of vondsten in Mongolië.
 
Graftombe Dzjengis Chan wordt gerenoveerd
China gaat, om het toerisme te promoten, het complex rond de vermoedelijke begraafplaats van de beroemde/beruchte 12de eeuwse Mongoolse veroveraar Dzjengis Chan in Mongolië renoveren en vergroten. Dat meldt vrijdag het persagentschap Xinhua <(Nieuw China).
Het complex, dat vlakbij de stad Ordos (in het Noorden) ligt, is momenteel 0,55 km2 groot. In de toekomst moet het uitgroeien tot een 80 km2 groot geheel met een museum, een yoert (vilten nomadentent op de Aziatische steppen) van 2.000 m2 en beeldhouwwerken van de Mongoolse keizer en zijn krijgers. Bij het toeristisch centrum, dat gebouwd zal worden door het bedrijf Donglian, hoort ook een museum met informatie over de Mongoolse gebruiken.
Dzjengis Chan, die leefde van ongeveer 1160 tot 1227, verenigde de Mongoolse stammen en regeerde over een rijk dat zich uitstrekte van Polen tot China. De vader van Kublai -stichter van de Chinese Yuan-dynastie- werd, om religieuze redenen en uit vrees dat zijn graf geplunderd zou worden, begraven op een geheime locatie. Teams van archeologen zijn in de Republiek Mongolië al jaren op zoek naar de exacte locatie van de omstreden begraafplaats.
Twee jaar geleden beweerde Luo Xinyou, een professor aan de Chinese Academie voor Sociale Wetenschappen, dat de tombe nog niet was ontdekt. Hij sprak daarmee een these tegen van een Amerikaans wetenschapper, die beweerde dat het graf zich in het noordwesten van de hoofdstad Ulaan Baatar (ook: Oelan Baator) bevond.
[Bron: Gazet van Antwerpen, 10 oktober 2003]
Lees meer...
 
Pagina 1 van 13