Voordat de yasak, de Mongoolse erecode van traditioneel recht, werd geïntroduceerd, leefden de Mongolen heel erg vrij. Elke stam had zijn eigen regels en dronken erg veel. In de omliggende landen werden ze gezien als moordenaars. Ze waren heethoofden en bij elke overtreding van een regel was er wel een aantijging om iemand te vermoorden. 

Djenghis, toen heette hij nog Temoedjin, werd verkocht aan een rijke Chinees FILM MONGOL. Hij werd in een kooi gezet en werd een bezienswaardigheid voor de bevolking, hoe angstaanjagend een Mongool eruit ziet. Hij werd bevrijd door zijn vrouw Börte. Toen hij verenigd werd met zijn gezin, zag hij in dat de Mongolen zich anders moesten gaan gedragen en minder vrij moesten gaan leven. Djenghis stelde een gedragscode op, de yasak. De Khans gebruikten dit als uitgangspunt. De letterlijke vertaling van yasak betekent verbod. 

Aangezien het merendeel van de Mongoolse bevolking en Djenghis zelf analfabeet waren, werden de wetten omgezet in rijm en muziekstukken. De ruiters konden ze dan zingen tijdens het rijden en de burgers tijdens het werk. De melodie was hetzelfde die de boodschappers gebruikten om boodschappen door te geven. Natuurlijk werden de wetten ook opgeschreven. Aangezien Djenghis zelf ongeletterd was, vroeg hij zijn Oeigoerse adviseur Tatatungo om deze wetten te noteren. Ze werden geschreven op rollen. Deze mochten slechts door enkelen gelezen worden. 

Helaas bestaan de teksten niet meer. Toch zijn er door de eeuwen heen de regels overgedragen aan de huidige generatie. Een aantal van die regels staan hieronder beschreven.

• Gelijkheid voor iedereen

• Iedereen zal even hard werken

• Alle religies dienen met evenveel respect behandeld te worden

• De doodstraf staat voor Khans en generaals die met buitenlandse heersers samenspannen

• Het executeren van vijandelijke leiders moet zonder bloedvergieten gebeuren, zodat geen koninklijk bloed de aarde raakt

• De leider mag alleen khan genoemd worden

• Wanneer er iemand stierf zonder erfgenamen, mochten de heersers niet het bezit innemen. Ze moesten ervoor zorgen dat ze de persoon vonden die over de welzijn van de gestorvene ontfermd had

• Bij sterfte van een leider moest er een khuriltai bijeen geroepen worden. Alle leiders werden teruggeroepen naar Kharkhorin om de opvolger te kiezen

• Weinig nuttigen van alcohol, liever niet meer dan driemaal per maand 

• Men mag zich niet wassen in een stromende rivier

• De paarden mochten niet uit een stilstaande waterbron drinken

• Bij desertie van soldaten, werden ze geëxecuteerd

• Het volk moet de khan verzorgen met het overschot van hun voedsel

• De khan moet door alle stammen van paarden, rammen, melk, wol of wollen goederen worden voorzien

• De soldaten moeten 20 jaar of ouder zijn

• Wanneer een soldaat uit een peloton van tien personen vlucht tijdens een strijd, zullen alle tien de soldaten gedood worden

De wetshandhaving geschiedde door rechtsspraak. De beschuldigde werd pas gestraft als zijn schuld vaststond of hij bekend had. Voor de bekentenissen werden geen martelingen gebruikt. De meest voorkomende straffen waren boetes, verminkingen en executies. Voor hoogwaardigheidsbekleders bestonden aparte straffen. Hun bloed mocht de grond niet raken, want dat bracht tegenspoed. Men wikkelden de veroordeelde in een tapijt en lieten paarden eroverheen draven. Hij zou dan sterven aan inwendige bloedingen. Doordat hij in een tapijt was gewikkeld, kon het bloed de grond niet raken.