Choibalsan - Hovd = 1788 km

Ulaanbaatar - Choibalsan = 566 km

Ulaanbaatar - Hovd = 1222 km

Ulaanbaatar - Gachuurt = 20 km

Ulaanbaatar - Terelj= 80 km

Ulaanbaatar - Khustuun Nuruu = 100 km

Ulaanbaatar - Dadel Soum = 560 km

Ulaanbaatar - Omnogobi = 580 km

Ulaanbaatar - Khovsgol meer = 770 km

Ulaanbaatar - Bayan-Olgii = 1600 km

Er is in Nederland een vereniging die zich bezighoudt met contacten tussen Mongoolse immigranten en Nederlanders: Ulzii. Dit gebeurt door middel van nieuwsbrieven in het Nederlands en Mongools, evenementen en andere contacten.

© Pausanias

Er zijn tegenwoordig niet meer zoveel restricties als het gaat om fotograferen en filmen. Neem toch maar geen risico en richt uw camera niet op grensovergangen, vliegvelden, militaire objecten en andere zaken die de overheid van strategisch belang zou kunnen beschouwen. Men is ook niet gesteld op bezoekers die veel belangstelling hebben voor toestanden die zouden kunnen worden geïnterpreteerd als beledigend of beschamend voor land en volk (armoede, slechte behuizing e.d.).

Het fotograferen van monumenten en andere bezienswaardigheden is toegestaan, maar soms vraagt men in een klooster of museum om een toeslag op entreeprijs; bewaar het betaalbewijsje zorgvuldig, want in bijna iedere zaal kan iemand opduiken om ernaar te vragen. Monniken en het interieur van hun kloosters mogen doorgaans niet gefotografeerd worden, tenzij men nadrukkelijk toestemming geeft.

Mongolen vinden het over het algemeen heel leuk om te worden gefotografeerd of gefilmd, spontaan tijdens hun bezigheden of netjes geposeerd voor de camera. Toch zijn er mensen die daar juist geen prijs op stellen en het is dus raadzaam (en in ieder geval beleefd) om in woord of gebaar toestemming te vragen. Soms vraagt men u om een afdrukje toe te sturen, maar anderen nemen er genoegen mee over uw schouder heen op uw LCD-schermpje het resultaat te bekijken. Belooft u iemand een afdrukje, vraag hem of haar dan op een stukje papier het adres te schrijven. want Mongoolse adressen zijn voor ons niet altijd begrijpelijk. En houd u aan uw belofte.

Als u niet digitaal fotografeert, neem dan voldoende films mee uit Nederland of de shop op het vliegveld. Wacht met het ontwikkelen tot u terug bent in Nederland. Denk eraan dat het vaak niet mogelijk is om batterijen op te laden bij gebrek aan een aansluiting voor uw oplader.

© Pausanias

De nationale munteenheid van Mongolië is de tögrög  (bankcode MNT, vaak aangeduid met het symbool Ŧ). Er zijn munten in omloop van MNT 20, 50 (aluminium), 100, 200 en 500 (cupro-nikkel) en bankbiljetten van MNT1 (bijna verdwenen), 5, 10, 20, 50, 100 (alle met het portret van Sükhbaatar), 500, 1000, 5000, 10.000 en 20.000 (alle met het portret van Ginggis Khan).

De wisselkoers van medio april 2010 geeft aan: MNT 100.000 = € 55,- en € 100 = MNT 180.578. Zie voor de meest actuele gemiddelde koers de diverse websites (bijvoorbeeld www.mongolbank.mn, www.oanda.org of www.ex.com). Geld wisselen is mogelijk bij diverse banken in Ulaanbaatar en een beperkt aantal kleinere plaatsen en soms aan hotelbalies. Men neemt euro’s, Amerikaanse dollars (het nieuwe model) en enkele Aziatische valuta aan, mits de biljetten in goede staat verkeren. Er zijn ook enkele pinautomaten in de hoofdstad; de meeste werken alleen op credit cards van Visa. Er zijn geldwisselaars actief, meestal in de buurt van markten; sommige opereren legaal, andere niet. Hun koersen zijn gunstiger, maar het blijft riskant om ‘op straat’ te wisselen. Maak alle tögrögs op, want terugwisselen is meestal niet mogelijk en banken buiten Mongolië nemen ze niet aan.

Credit cards worden lang niet overal geaccepteerd; het is raadzaam contant geld mee te nemen en direct na aankomst in te wisselen voor tögrögs. Traveller’s cheques kunt u alleen bij banken in de hoofdstad verzilveren. Met uw Nederlandse bankpas kunt u in Mongolië niet veel beginnen.