Door het beëindigen van de financiële steun van de Sovjet Unie viel Mongolië in een langdurige recessie. Het bevond zich in een overgangsfase van een door de overheid gestuurde economie naar een meer westers economisch model. In 1997 werd er een groot privatiseringsprogramma ingezet. Hierdoor hoopte het land buitenlandse investeringen aan te trekken. Helaas gingen geprivatiseerde bedrijven door mismanagement failliet en nam de werkloosheid toe.
Door invoering van economische hervormingen zoals het stimuleren van een vrije markteconomie, loon- en prijsliberalisatie en hervormingen van de bank- en energiesector herstelde de economie zich in zekere mate. Maar een aantal crisissen zoals de financiële crisis in Azië in 1997 en de economische crisis in Rusland in 1998 beperkten deze hervormingen.
Er is wel sprake geweest van een beperkte groei in de agrarische sector. Totdat in 1999 en 2000 Mongolië getroffen werd door zeer strenge winters en lange periodes van droogte. Dit resulteerde in slechte oogsten en sterfte van vee. Hierna is Mongolië niet meer in staat geweest zelfstandig, zonder hulp van importgoederen, de bevolking van voedsel te voorzien.
In het algemeen ziet de economie er niet rooskleurig uit. Door de economische teruggang dreigt de infrastructuur van Mongolië op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg, water en sanitaire voorzieningen terug te vallen. De binnenlandse afzetmarkt is klein en de gebrekkige infrastructuur en transportmogelijkheden vormen een belemmering voor de productie voor buitenlandse landen.
Lees meer...
Eerst een korte introductie van FMO. De afkorting FMO staat voor Financierings Maatschappij voor Ontwikkelingslanden. Dit bedrijf is gesitueerd in Den Haag. Zij ondersteunen het bedrijfsleven in ontwikkelingslanden, waaronder ook Mongolië.
Lees meer...
Landbouw/ agricultuur
De landbouw biedt een goede investeringsmogelijkheid in Mongolië omdat het land veel goede grondstoffen zoals kasjmier, kameel haar, wol, dierenhuiden en hout biedt.
Er wordt geschat dat de landbouwsector van Mongolië slechts ongeveer 30-50% van binnenlandse vraag naar tarwe, bloem, aardappels en groenten levert. Dit is toe te schrijven allebei aan de onderontwikkeling van de industrie, eveneens aan onstabiele weerpatronen. Hierdoor en door de samenstelling van land en de hoge beschikbaarheid van landbouwgebied, is de landbouw een uitstekend gebied voor investering in Mongolië.
Mijnbouw
De mijnbouwsector van Mongolië biedt grote investeringsmogelijkheden door de grote hoeveelheid mineralen, de soepele mijnbouwwetgeving en de strategische plaats tussen Rusland en China.
Lees meer...
Mongolië
Mongolië onderging de afgelopen jaren een opmerkelijke politieke metamorfose. Van een satellietstaat van de Sovjet-Unie ontwikkelde het zich in enkele jaren tot een democratische rechtsstaat, met een dynamische particuliere sector en een vrije pers. Maar qua ontwikkeling heeft Mongolië nog een lange weg te gaan. De economie is eenzijdig gebaseerd op landbouw en mijnbouw. De binnenlandse afzetmarkt van het reusachtige land is beperkt, want er wonen slechts drie miljoen mensen. Productie voor niet-regionale en buitenlandse markten stuit op de problemen van de gebrekkige infrastructuur en dus beperkte transportmogelijkheden. Ook de verstedelijking vormt een toenemend probleem: meer dan een derde van de bevolking woont in de hoofdstad. De overheid van Mongolië is vastbesloten de economische groei te stimuleren en zo de armoede te verminderen.
Lees meer...
